Anasayfa Kardes olmak YER CÜCESİ GERİ DÖNER Mİ?

YER CÜCESİ GERİ DÖNER Mİ?

Yazar Özge Öztürk TOKEL 06:29 Kardes olmak

Ben kıskanmıyorum kardeşimi(!) ama kıskanan arkadaşlarım varsa, onlara yardımcı olur umarım. Anne-babaların eline verin bu yazıyı, siz olanların tadını çıkarırken, onlar ödev gibi çalışsınlar aşağıdakileri, hak ettiler çoktan. Bizi düşünmeden geldi madem bu velet, şimdi de onlar düşünsün!

Şimdiye kadar emmediğim emziğimle güne merhaba! Sadece deneme aşamasındayım, hemen korkmayın.

-Kıskandığım için bana kızmayın. Kabul edin, bu çok insani bir duygu. Anlaşılmaya ihtiyacım var. Duygularımı takip edin, beni anlayın ve bunu bana geri söyleyin. Örneğin: “Kızgın olduğunu biliyorum; ama kardeşine zarar vermek bir işe yaramayacak,” deyip sonra da “Seni de kardeşini de seviyorum” gibi mesela.

-Bozulmam, üzülmem, içime kapanmam, rekabet, kızgınlık, korkular çok normal. Bunlar için endişelenmek yerine bunu kabul edip, bu duygularımı anlayın ve duygularımın ortaya çıkarmasına izin verin. Üzülmeyeyim diye gerçek duygularımın önüne set çekmeyin. Bırakın nasıl baş edeceğimi öğreneyim, bu beni hayata hazırlar. Kıskanmayayım diye aşırı hoşgörülü olmayın, sonra işin içerisinden çıkamazsınız.

En son yürümeye başlarken görmüştüm seni, nerelerdeydin dostum!

-“Endişelenme, seni de kardeşin kadar seveceğiz.” cümlesi beni kandırmaz. Sadece rekabetimi artırır ve sevginiz için kardeşimle yarışmama yol açar. Kardeşim için “Ne kadar yaramaz, sürekli beni yoruyor. Ben seni daha çok seviyorum.” gibi sözler de tarafımdan inandırıcı bulunmayacaktır. Güvenimi sarsmaktan öteye gidemezsiniz. “Beni o kadar üzüyorsun ki seni artık sevmeyeceğim, bak kardeşin ne kadar uslu, ne kadar tatlı.” türündeki sözler de kullanmayın, bu şekilde beni duygusal şantaja maruz bırakmayın.

-Bana “Kardeşin doğdu; ama sana olan sevgimizde ve ilgimizde azalma yok.” mesajını verin. Bunu sadece söyleyerek değil, aynı zamanda ona özel zaman ayırarak, birlikte ortak faaliyetler yaparak ve ona sorumluluk vererek yapın.

Kardeşimin poposuna değmeden önce mutlaka ısıtmalıyım.

-Kardeşime adıyla hitap edin, ona bebek deyip durmayın. “Benim” değil, “bizim” deyin. Mustafa Kağan'ı severken “Benim oğlum” gibi cümleler yerine sadece 'oğlum' deyin.

-Kardeşim geldikten sonra da ben yine de çocuğum, unutmayın “Sen artık abi oldun” gibi cümleler kurmayın. Benim günlük yaşantımı bebeğe göre ayarlayıp “kardeşin uyuyor sessiz ol” gibi sözler söylemeyin.

Yaklaşık bir sene sonra yine lazımlıkta

-Kardeşime ve size nasıl tepki vereceğim konusunda kaygılanmayın, rahat olun, sizi rol model alacağım. Eğer siz endişeli davranırsanız, ben de endişelenirim. Duygularınızı hissediyorum. Bu yüzden ‘ihmal mi ediyorum’ ya da ‘ihanet mi ediyorum’ gibi endişelerinizden vazgeçin. Kardeşimi kıskanacağım diye endişelenirseniz, hissederim ve daha da gerilirim.

-Kardeşime zarar veririm endişesiyle beni kardeşimden uzaklaştırmayın ama küçük olduğumu da göz önünde bulundurun, zarar vermeme izin vermeyin. Kardeşimin canını yakıp, ona zarar vermek istesem bile aslında ona düşmanlık beslemediğini bilin. Bana bu yaptığımın doğru olmadığını ve sizin buna izin vermeyeceğinizi, sinirlenmeden anlatın ve gösterin. Aşırı kaygılı davranıp bebeği benden uzak tutmayın. Benim de sizin kadar bebeği sevmeye hakkım var. Kardeşimle aramda kıskançlık hissettiğinizde; bizi birbirinden uzaklaştıracak değil, yakınlaştıracak ortamlar yaratın.

Anne, seveyim mi? Anaa, güldü bana, vallaha da güldü:)

-Kardeşimi benimle nasıl tanıştırdığınız önemli. Odaya girdiğimde kardeşimi kucağınızda görmek istemem önce bana sarılmanızı isterim, beni özlediğinize dair mesaj verecek olan elinizdeki bir kaç adet bana ait fotoğraf ta gururumu okşayabilir. Kardeşimi ilk gördüğümde bana bir hediye vermesi gönlümü okşar, maça önde başlarım. Verirken de kardeşin getirmişten ziyade, '' Sana abi olma hediyesi aldık” derseniz daha inandırıcı bulurum.

Abi olma hediyem!

-Kısa da olsa belli bir süre bana birebir özel vakit ayırın. Bol bol beni çok sevdiğinizi söyleyin. Yaptıklarımı takdir edin. Kardeşim olmadan önce yaptığımız şeyleri yapmaya devam edin.

-Her şeyin eşit değil, adil olmasına çalışın. Eşit zaman ayırmak yerine, gereksinimlerimize göre zaman ayırın. Sevgimizin eşit olduğunu göstermek yerine, sadece bana özel bir sevgi duyulduğunu göstermeniz beni mutlu eder.

-Babacım, desteği çok önemli. Dönüşümlü olarak benimle ilgilenirseniz, artık eskisi kadar sevilmediğimi düşünmem. Doğumdan sonra annem mecburen kardeşimle ilgileniyor, sen de benimle ilgilen. Özellikle ilk 1 ay beni kardeşimle yalnız bırakma.

Canım babammmm

-Küçük kardeşle ilgili işlerde, sadece alt açma kapama değil, bana görevler verin.

Bebeğe aşırı sevgi gösterisinde bulunup daha sonra onu bırakıp aynı davranışı bana uygulamaktan kaçının.

En son 6 aylıkken bırakmıştım, iyiki de bırakmışım ya, konforlu değilmiş!

-Eğer bende bebekçe davranışlar sergilemeye başlarsam bu , benim bu duyguyla baş edemediğimin göstergesidir. Huy değiştirmem, daha önce yapmadığım şeyleri yapmaya başlamam, küsmem ise ‘ben tedirginim ve kendimi ifade edemiyorum’ demek. Bu durumda bana daha yakın ilgi ve alaka gösterin, duygularımı ifade etmemi sağlayın. Mesela resim yaparak kendimi daha kolay ifade edebilirim. Bunun dışında kardeş gelmesi ile ilgili kitaplar ( bknz. sayfa sonu ) alabilirsiniz bana. Oradaki çocukların ne hissettiğini hissetmem ve görmem açısından. Beraber okurken duygularımı açığa çıkarmaya çalışın. Eğer bebek gibi davranmaya başladıysam bunu oyun haline getirin. Bebekçilik oynayın sonra bitince şimdi yeniden 3 yaş oldun deyin mesela.

Mustafa Kağan ağlamasın diye şebeklik yapıyorum.

-Kardeşimin doğumuyla birlikte, hemen anaokuluna veya kreşe gitmeye gönlüm razı olmaz. Hem kıskançlığım doruğa çıkar hem de ileride okulla ilgili sorunlar yaşayabilirim. “Beni okula gönderiyorlar, onlar evde oynuyorlar,” gibi düşünceler sarar beni. Arkadaşlarımla vakit geçirip oynayacağım, sevildiğimi hissedeceğim başka bir ortamlarda bulunmam, bu duyguyla başa çıkmama yardımcı olur.

Aaa benim de vardı ya küçükken, neredeki acaba? Eve gidince anneme sorayım

-Siz, evimizi ziyarete gelen misafirler. Yeni doğan bebekle daha az ilgilenmeye özen gösterin, daha çok beni ilgi odağı yapın. Bebeğe getirdiğiniz hediyeleri şov yaparcasına teşhir etmeyin. Hatta mümkünse bir kalem dahi olsa bana da ufak bir hediye getirin. Özellikle ilk bir ay “Bebek geldi, senin pabucun dama atıldı, sen büyüdün artık kardeşini seviyoruz” gibi sözler söylemeyin.